Okres Bożego Narodzenia to szczególny czas w życiu każdego chrześcijanina – czas spotkania, refleksji i radości płynącej z tajemnicy Wcielenia. Każdego roku tę świąteczną radość dzielimy także we wspólnocie seminaryjnej. Tradycyjnie już zanim udamy się rodzinnych domów i parafii, aby tam przeżywać święta, gromadzimy się na wieczerzy wigilijnej oraz wspólnym kolędowaniu.
W tym roku nasza seminaryjna wigilia odbyła się 19 grudnia. Uroczystości rozpoczęły się o godzinie 17:00 Mszą Świętą sprawowaną w seminaryjnej kaplicy. Eucharystii przewodniczył Pasterz naszej diecezji, Ksiądz Biskup Marian Rojek. W homilii Ksiądz Biskup nawiązał do fragmentu Apokalipsy św. Jana (Ap 3, 7–8.10–13). Przywołując obraz Chrystusa jako Tego, który „ma klucz Dawida” i „otwiera, a nikt nie zamknie”, wskazał na Boga, który stawia przed człowiekiem otwarte drzwi – drzwi łaski, powołania i nadziei.
Wyjątkowym i bardzo sugestywnym elementem homilii był przyniesiony przez Księdza Biskupa pęk kluczy. Stały się one konkretnym znakiem i pomocą w zrozumieniu biblijnego przesłania. Pasterz diecezji podkreślił, że wierność Słowu Bożemu i wytrwałość w codziennym kroczeniu za Chrystusem sprawiają, że to On sam otwiera przed nami przestrzenie, których nikt nie jest w stanie zamknąć. Zachęcał także do czujności i wierności temu, co zostało nam powierzone.
Po zakończonej Eucharystii wszyscy udali się do seminaryjnego refektarza, gdzie odbyła się dalsza część świątecznego spotkania. Wieczerzę wigilijną rozpoczęła wspólna modlitwa oraz odczytanie fragmentu Ewangelii o narodzeniu Pana Jezusa. Po niej zaś przyszedł czas na łamanie się opłatkiem i składanie sobie świątecznych i noworocznych życzeń. Był to moment pełen życzliwości i wdzięczności, który jeszcze mocniej podkreślił wspólnotowy charakter seminaryjnego życia.
Po wspólnym posiłku rozpoczęło się kolędowanie. Śpiew tradycyjnych polskich kolęd stał się naturalnym dopełnieniem tego wieczoru, pomagając jeszcze głębiej przeżyć tajemnicę Narodzenia Pańskiego i wprowadzić wszystkich w radosny klimat nadchodzących świąt.
Seminaryjna wieczerza wigilijna to nie tylko piękna tradycja, ale także doświadczenie Kościoła jako wspólnoty, zgromadzonej wokół Chrystusa, Jego słowa i stołu. To ważny moment umocnienia na drodze powołania oraz zachęta, by z ufnością przechodzić przez „otwarte drzwi”, które Pan nieustannie zostawia przed każdym z nas.
kleryk Łukasz Bucior
